ಶುಕ್ರವಾರ, ಜುಲೈ 30, 2010

ಒಂದಷ್ಟು ಸಾಲುಗಳು ...


  1. ದಿನವೂ ಕೊಡೆ ತರುತಿದ್ದ ಅವನು, ದಿನ ಕೊಡೆ ತರಲಿಲ್ಲ. ಮಳೆ ಯದ್ವಾ ತದ್ವಾ ಬಂತು!!!
  2. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅಪ್ಪನ ಅವಲಂಬಿಸುತಿದ್ದ ಹುಡುಗಿಗೆ , ನೌಕರಿಯ ಮೊದಲ ಸಂಬಳ ಬಂದಾಗ, "I earned my bread " ಎಂಬ ಸಂತಸ .
  3. ಬಯಸಿ ಬಯಸಿ ಬಂದವಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಆತ, ಬೇರೆಯವಳು ಬಂದಾಗ ಇವಳಿಗಿಂತ ಅವಳೇ ವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಳು ಅನ್ನಿಸಿ ಮರುಕಪಟ್ಟ. ಅವನಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡ ಹುಡುಗಿ, ಅವನಿಗಿಂತ ಇವನೇ ವಾಸಿ ಎಂದು ಹಿರಿ ಹಿರಿ ಹಿಗ್ಗಿದಳು.
  4. ಸದಾ ಮಾತಾಡುತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ . ಗಂಡ ಬೇರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದ ಮರು ಕ್ಷಣವೇ , ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮೌನಿಯಾಗಿದ್ದಳು!!
  5. ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ದೇವರ ಮುಡಿಯಿಂದ ಹೂವು ಬೀಳಲಿ ಎಂದು ಆತ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಹೂವು ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಹೂವು ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಹೆಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಇಲ್ಲ!!
  6. ಇನ್ನೇನು ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕೇ ಬಿಟ್ಟಿತು ಅಂತ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ, ಬಡ ಹುಡುಗನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು , ಅದು ಸುಳ್ಳು ಎಂದು. ಕಾರಣ ಆಗಲೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಇವನ ಕೆಲಸ ಕೊಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದರು.
  7. ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತಿದ್ದ ತಾತನಿಗೆ , ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ತನಗೆ ಹಾಕುತಿದ್ದವನನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತಸ. ಒಂಭತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ವಾಪಾಸ್ ಕೊಡು ಅಂದಾಗ ವಿಷಾದದ ನಗು.
  8. ತೋಟಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಲ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ತೀರಿಸಲೆಂದೇ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರ ಹೊರಟವನಿಗೆ , ಮತ್ತೆ ಮನೆಯ ಆಸ್ತಿ ಕೇಳುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಕಾರಣ ಅಣ್ಣ ತೋಟ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ.
  9. ಮುದ್ದು ಮುಖದ ಕಂದಮ್ಮನನ್ನು ಕಂಡು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಾಗಿ, ಹೆಸರು ಕೇಳಿದಾಗ , ಯಾರೋ ಹತ್ತಿರದವರ ನೆನಪಾಗಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಾಡಿದವು.
  10. ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ i miss you ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದವಳಿಗೆ , ಇನ್ಯಾರೋ i missed you ಅಂದಾಗ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಆನಂದದ ಉನ್ಮಾದ .
  11. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕಾಡಿದ್ದವನ ಮಗನೇ, ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಮಗಳ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕಾಡುತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ತಾಯಿಗೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ತಳಮಳ!!
  12. ಜ್ವರ ಬಂದದ್ದನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ, ಊರೆಲ್ಲ ತಿರುಗಾಡಿ ಅವನಿಗಾಗಿ ತಂದ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ಉಡುಗೊರೆ , ಅವನಿಗಿಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಮತ್ತೆ ಜ್ವರದ ನಿದ್ದೆ!!
  13. ಗಂಡ ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಪವಾದ ಮಾಡುತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿಗೆ, ಆತ ಕುಡಿಯಲು ತಾನೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಅವನ ಕೊನೆ ಉಸಿರಿರುವರೆಗೂ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ.


( ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ )

ಬುಧವಾರ, ಜುಲೈ 21, 2010

ಜುಲೈ ಕಂತು ಮುಗಿತಪ್ಪ..:-)

"ರಂಗೋಲಿ " ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದ, ಅರ್ಥಾತ್ , ಕಲೆಯಲ್ಲಿಯ ಕಲಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಬಣ್ಣದ ಮೂಲಕ ತೋರಿಸುವುದು ಎಂದು .ಮನೆಗಳ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಿಗೆ ರಂಗೋಲಿಗಳನ್ನು ,ಮನೆಯನ್ನು ಅಂದವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಇಡಲು, ಹಾಗೂ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಹಾಕಲಾಗುವುದು. ಕಲೆಯ ತೋರ್ಪಡಿಸುವದರ ಜೊತೆ-ಜೊತೆಗೆ ಇದನ್ನು ಶುಭ ಸೂಚಕ ಎಂದೂ ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮದು "ಅತಿಥಿ ದೇವೋ ಭವ " ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇರುವ ದೇಶ. ರಂಗೋಲಿಯೂ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೇ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಲಕ್ಹ್ಮಿಯನ್ನೂ ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಹೌದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.


ರಂಗೋಲಿ ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿದ್ದು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸರಿ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ತುಂಬೋದು ನನಗೆ ಕಷ್ಟ. ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಸುಲಭ.. :)


17 ರಿಂದ 9


15 ರಿಂದ 8


13 ರಿಂದ 7


15 ರಿಂದ 1

ಶುಕ್ರವಾರ, ಜುಲೈ 16, 2010

ನೀಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳ ಹುಡುಗ..




ಆ ದಿನ ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಳೆ ಬಂದಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲ ಒದ್ದೆ , ಒದ್ದೆ. ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮದುವೆ ಇತ್ತೆಂದು ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ನಾಲ್ಕು ದಿನದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ. ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನಗೂ ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದು ಬೋರ್ ಆಗುತಿತ್ತು. ಏನಾದರೂ ಬರೆಯೋಣ ಎನಿಸಿ ಒಂದು ಕಾಗದ, ಪೆನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಾರಸಿ ಹತ್ತಿದೆ .ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದಾಗೆಲ್ಲ ತಾರಸಿ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳೋದು ನನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಮಳೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ತಾರಸಿಯ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಜಾರುವಂತಿತ್ತು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಮೋಡವೆಲ್ಲ ಮಳೆ ಹನಿಯಾಗಿ ಕರಗಿ,ಆಗಸ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.ಸೂರ್ಯ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮೋಡದಿಂದಾಚೆ ಬರಲು ಹವಣಿಸುತಿದ್ದ. ತೆಂಗಿನ ಮರದ ಗರಿಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದೆ.ಮುಖದ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಒಮ್ಮೆ ಮಳೆ ಹನಿ ಚಿಮ್ಮಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಆಹಾ! ಎಂಥ ಸುಖ.

ಕಾಗದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕುಳಿತವಳ ಮನಸಲ್ಲಿ ಏನೂ ಬರೆಯಲು ತೋಚುತ್ತಿಲ್ಲ. ತಣ್ಣನೆ ಬೀಸುತಿದ್ದ ಗಾಳಿಗೆ ,ಛಳಿ ಆಗುತ್ತಿರುವುದಷ್ಟೇ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ನನಗೆ. ಏನಪ್ಪಾ ಮಾಡೋದು, ಇನ್ನು ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಹೇಗಪ್ಪ ಕಳೆಯೋದು? ಮಾತಾಡದೆ ಹೇಗಿರೋದು? ಫೋನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಾತಾಡಕೆ ಸಾದ್ಯ?ಸುಮ್ನೆ ಹಾಡು ಕೇಳುತ್ತ ಕುಳಿತೆ.ತುಂತುರು ಅಲ್ಲಿ ನೀರ ಹಾಡು ... ಗುನುಗುತಿತ್ತು ನನ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ.ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಡು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ ಹಾಡು ಸಾಕೆನಿಸಿತು. ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿತ್ತು. ಯಾರೋ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಿರುಚಿದ್ದು ಕೇಳಿತು. ಆ ಧ್ವನಿ ಇನ್ನು ಇನ್ನೂ , ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತ , ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹಸು ತರಹ ಯಾರೋ ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚಿದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಏನಿರಬಹುದು ಎಂದು ತರಾಸಿ ಇಂದ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದರೆ, ನಮ್ಮನೆ ತೋಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಲ್ಲಿನ ರಾಶಿ ಮೇಲೆ ಯಾರೋ ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ತಿಳಿ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪೆನ್ನು ಕಾಗದ ಅಲ್ಲೇ ಬಿಸಾಕಿ ದರ-ದರನೆ ತಾರಸಿಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು, ಜಾರುತ್ತವೆ ಎಂದೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ, ಒಂದೇ ಉಸುರಿಗೆ ಇಳಿದೆ. ಜೊತೆಜೊತೆಯಲ್ಲೇ , ಏನಪ್ಪಾ ಮನೇಲಿ ಯಾರು ಇಲ್ಲ. ಏನಿದು ಅಂತ ಅಂಜಿಕೆಯೂ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಹುಲ್ಲಿನ ರಾಶಿಯ ಮೇಲೆ ತಲೆ ಕೆಳಗಾಗಿ,ಬೆನ್ನು ಮೇಲಾಗಿ ಒಂದು ಮೂರು ವರೆ ಅಡಿ ಗಾತ್ರದ ಒಂದು ಪ್ರಾಣಿ ಇತ್ತು. ಮನುಷ್ಯನ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಗುಂಪು ನನ್ನ ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಬರುವುದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಆಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಅವರು ಈ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಬೆರೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರು ಎಂದು. ಹಾಗೇ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲು ನೋಡಿ ಅವರು ಹೊರಟು ಹೋದರು. ನಾನು ಆತನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಮುಂದಾದೆ. ಅವನ ತಲೆ ಹಿಡಿದು ಎತ್ತಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಾಗ ಕೈಗೆ ಏನೋ ತಗುಲಿದಂತಾಯಿತು. ನೋಡಿದರೆ ಏನ್ ಆಶ್ಚರ್ಯ! ಹಸು-ಕರುಗಳಿಗಿರುವಂಥ ಕಿವಿಗಳು.

ಅಬ್ಬ!! ಭಯ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ. ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇದ್ದ ಅವನನ್ನು ಮನೆ ಒಳಗೆ ಕರೆಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದೆ. ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಹದಿನೈದು ವರುಷ ಇರಬಹುದು ಆತನಿಗೆ. ಅವನ ಬಟ್ಟೆಗಳು ತೀರಾ ವಿಚಿತ್ರ ಎನಿಸುವಂತೆ ಇದ್ದವು. ಯಾವುದೋ ಬೇರೆ ಗ್ರಹದ ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಕಂಡಿತು ನನಗೆ. ನಾನು ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಜ್ನೇನು ಹೊರಟು ಹೋಗಿತ್ತು. ಏನೂ ಮಾಡಲು ತಿಳಿಲಿಲ್ಲ. ಅಂತೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅಗುವಷ್ಟ್ತೊತ್ತಿಗೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡ. ನನಗೂ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು. ಆತ ಏಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸುತ್ತಲೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ನೀಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡುತಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತದೆಯೋ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆನೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅವನ ಬಳಿ ಮಾತಾಡಿಸಿದೆ.ಅವನ ಬಳಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಅವನು ನನ್ನ ಹೆಗಲಿಗೆ ತಲೆ ಇಡಲು ಮುಂದಾದ. ನಾನು ಒಂದೇ ಸರೀ ಗುಪ್ ಅಂತ ಎದ್ದು ನಿಂತೆ. what the hell are you doing ? ಅಂತ, ಸಿಟ್ಟಿಂದ ಹೇಳಿದೆ. ಪಾಪ!! ಆ ಪ್ರಾಣಿಯ ಮುಖ ಬಾಡಿತ್ತು. ಅವಾಗಲೇ ನಂಗೆ ತಿಳಿಯಿತು , ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅರ್ಥ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ. I was trying to say thanks ಅಂತು ಅದು . Ok but I dont like such closeness . Please dont mind ಅಂದೆ. "I am sorry "ಅಂದ. ತಣ್ಣಗಾದೆ.

ಕಾಫಿ ತಂದು ಕೊಟ್ಟೆ. ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯೋದು ಬಿಟ್ಟು , ನಾಲಿಗೆ ಇಂದ ನೆಕ್ಕ ತೊಡಗಿದ. ನಾನೇ ಮಾತಾಡಿಸಿದೆ. ಯಾರು ನೀನು, ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಬಂದಿದೀಯ ?ನಿಮ್ ಮನೆ ಎಲ್ಲಿದೆ ಹೇಳು. ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತೇನೆ ಅಂತ. ಅವ ಕಾಫಿ ನೆಕ್ಕುತ್ತಲೇ ಹೇಳಿದ. ನನ್ನ ಮನೆ ಇದಲ್ಲ. "ತಾರಾ ಪ್ರಪಂಚ" ಅಂತ ನನ್ನ ಊರಿನ ಹೆಸರು. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಪೋಲಾರಿಸ್. ನಾನು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣನಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತಲ್ಲಿ ಉತ್ತಿರ್ಣನಾಗದಿದ್ದರೆ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಗುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಹೇಳಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ನನ್ನ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಈಗ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ನನ್ನ ಕೊಂದೇ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನನಗೇನೋ ಪಾಪ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅವ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ನೀನು ಯಾಕೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದೀಯ? ಇದು ಯಾವ ಊರು ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ ಅಂತೆಲ್ಲ. ನಾನು ಹೇಳಿದೆ, ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದಾರೆ. ಇದು ಭೂಮಿ . ಈ ಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಭೂಮಿ ಅಂತ ಹೆಸರು ಅಂತ. ಅವನು ನಾನು ಮಾತಾಡುವುದನ್ನು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸದೆ ನೋಡುತಿದ್ದ. ನೀನು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿಯ ಅಂದ. ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಅಂದಿದ್ದೆ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ಯಾರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲ ಹೇಳಬೇಡ. ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ನಂಗೆ ಬಹಳ ಹಿಡಿಸಿತು ಹೇಳಿದ. ಇದೆಂತ ಸಂಕಟ ಬಂತಪ್ಪ. ಒಳ್ಳೆ ಹಸು ತರಹವೇ ಇದ್ದಾನೆ ಅಂದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಕೈ-ಕಾಲುಗಳು ಮನುಷ್ಯರ ಹಾಗೆ ಇದ್ದರೂ, ಮುಖ ಮಾತ್ರ ಹಸುದೆ! ನನಗೂ ಹಸು ಅಂದರೆ ಇಷ್ಟವೇ.. ಯೋಚಿಸಿ , ಅಂತೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ನನ್ನ ನಿರ್ಧಾರ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಸರಿ, ಅಮ್ಮ , ಅಪ್ಪ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅವರಿಗೂ ಕೇಳಿ ನಿನಗೆ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಮರಿ. ಅಲ್ಲಿವರೆಗೂ ನೀನು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರು ಅಂದೆ. ಅದಕ್ಕವನು , ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನೀನು ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ನನ್ನ "ತಮ್ಮಾ " ಅಂತ ಕರಿ ಅಂದ. ನನಗೆ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು. ನಿನಗೆ maggi ಇಷ್ಟ ಆಗುತ್ತಾ ? ತಿನ್ನುತ್ತಿಯ? ಎಂದೆ..ಹ್ಞೂ ಅಂದ.

"ತಮ್ಮ " ಅಂತ ಕರಿ ಅಂದ್ನಲ್ಲ, ನನಗೂ ಸ್ವಂತ ಅಣ್ಣ,ತಮ್ಮ ಇಲ್ಲ. ಇವನು ಒಳ್ಳೇ ತಮ್ಮ ಸಿಕ್ಕ ಅಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ maggi ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಲು ಬಂದರೆ , ತಮ್ಮ ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ!!!

ಶುಕ್ರವಾರ, ಜುಲೈ 09, 2010

ಇಷ್ಟ ಪಡುವಂತಹ ಹುಡುಗಿ......


(ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಲಿ ಇ-ಮೇಲ್ ಮೂಲಕ ಬಂದ ಒಂದು ಕಥೆ ಇದು.ಯಾಕೋ ಮನಸಿಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಆಯಿತು.ನಿಮಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗಬಹುದೆಂದು ಅನುವಾದ ಮಾಡಿ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತಿದ್ದೇನೆ.)

ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ನಂಬಿಕೆ. ತನಗಾಗಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಗುಣಗಳುಳ್ಳ ಹುಡುಗಿ ಇದ್ದೇ ಇದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಭಯಂಕರ ಭರವಸೆ ಆತನಿಗೆ. ಯಾರೋ ತನಗಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದಾರೆ, ಅವಳೇ ಬರುತ್ತಾಳೆ ಹೀಗೆ ಇನ್ನೆನ್ನೇನೋ...
ಪ್ರತಿ ವರುಷ ದೀಪಾವಳಿಗೆ ಅವನ ಗೆಳತಿ ಇವನನ್ನು ನೋಡಲೆಂದೇ ಬರುತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಸುಳಿವು ಗೊತ್ತಿದ್ದು, ಹುಡುಗ ಅವಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾದ ಭಾವನೆಗಳು ಬರದಿರಲೆಂದು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಕರೆತಂದು ಅವರೇ ತನ್ನ ಪ್ರೇಯಸಿ ಎಂಬಂತೆ ನಾಟಕವಾದುತಿದ್ದ. ಇದನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದ ಗೆಳತಿಗೆ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಅನ್ನಿಸುತಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಯಿತು ನಮ್ಮ ಮದ್ಯೆ. ಇವನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸೋಲ್ಲ ಎಂದು. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತು ಅತ್ತು ಅತ್ತು ಕಣ್ಣೀರಾಗಿದ್ದಳು.ಪ್ರತೀ ಸಾರಿಯೂ ನಿರಾಶೆಯಿಂದಲೇ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಅವನೆದುರು ತೋರಿಸದಷ್ಟು ಅಹಂಕಾರ ಅವಳಲ್ಲೂ ಇತ್ತು.

ಎಷ್ಟೋ ದೀಪಾವಳಿಗಳು ಕಳೆದರೂ ಆತ ಬೇರೆಯವರ ಜೊತೆಯೇ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಇನ್ನು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ತಿಳಿದು ಹುಡುಗಿ ಆತನಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ನೀನೇ ಬೇಕು. ಮತ್ಯಾರು ಬೇಡ ಅಂತ. ಆತನಿಗೆ ಈ ವಿಷ್ಯ ಮೊದಲೇ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಅವಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗನ್ನಿಸಿತ್ತು , ತನ್ನ ಬೇರೆ ಹುಡುಗಿಯರ ಜೊತೆ ನೋಡಿ ಇವಳು ತನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ ,ತಮ್ಮ ಮದ್ಯೆ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದಿದೆ ಅಂತ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು. ಅವನಿಗೂ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಅನುಕಂಪ ಬಂದರೂ , 'ಇವಳು ತಾನು ಇಷ್ಟ ಪಡುವಂತಹ ಹುಡುಗಿ ' ಅಲ್ಲ ಎಂದು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದಾದನಂತರ ಮೂರು ವರುಷಗಳು ಕಳೆಯಿತು. ಹುಡುಗಿ ಇನ್ಯಾವತ್ತು ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ, ಅವನೂ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರೆದ. ಇನ್ನೂ 'ತಾನು ಇಷ್ಟ ಪಡುವಂತಹ ಹುಡುಗಿ 'ಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ 'ಅವಳನ್ನು' miss ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತಿದ್ದ.

ಈ ವರುಷ ದೀಪಾವಳಿಗೆ ಹುಡುಗನ ಗೆಳೆಯ ಬಂದವನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲಿ ನಿನ್ ಹುಡುಗಿಯರು?? ಅವಳೆಲ್ಲಿ , ಪ್ರತೀ ವರುಷ ನಿನ್ನ ನೋಡಲೆಂದೇ ಬರುತಿದ್ದಳಲ್ಲ ಎಂದಾಗ ... ಇವನಿಗೆ ಮನದಲ್ಲೇನೋ ಕುಷಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಅವಳಿಗೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡೆ.ಆ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಒಂದು ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರೇಯಸಿ ಎಂಬ ರೀತಿ ನಾಟಕವಾಡಿ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಅವಳು ತನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲಿ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಒಂದೇ ಮಾನಸನ್ನಾಳುತಿತ್ತು. ಎಷ್ಟು ಸಾದ್ಯನೋ ಅಷ್ಟು 'ನೆಗ್ಲೆಕ್ಟ್ ' ಮಾಡಿದ್ದು. ಎಲ್ಲ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ.

ಯಾರೋ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದಂತಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ- ಯಾವುದೊ ಹೆಣ್ಣು ಧ್ವನಿ. ಯಾರೋ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಬಂದವರು.

"ಏನು ಹಬ್ಬಾನ ಖುಷಿ ಇಂದ ಆಚರಿಸುತಿದ್ದಿಯ? "

"ಹಾಂ... ಹೌದು "

"ಯಾಕೆ ಈ ವರುಷ ಒಬ್ಬನೇ ಬಂದಿದೀಯ? ಯಾಕೆ ಯಾವ ಪ್ರೀಯಸಿಯರೂ ಬೇಡ್ವ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾಟಕವಾಡಲು ?"

"ಇಲ್ಲ.... ನನಗಿನ್ಯಾರು ಬೇಡ.. "

"ಒಹ್ ! ಹಾಗಾದರೆ ನಿನಗೆ ಯಾರೋ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾರ? ಇಷ್ಟು ವರುಷಗಳಿಂದ ಹುಡುಕುತಿದ್ದೇಯಲ್ಲ"...

"ಹೌದು.. ಅವನ ಮುಖ ಅರಳಿತು. ಕೆಲವು ವರುಷಗಳಿಂದ ನಾನು ಯಾರನ್ನೂ ಹುಡುಕ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ"

ಆಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಅವನು ಹುಡುಕುತಿದ್ದ ಹುಡುಗಿ ಇನ್ಯಾರು ಅಲ್ಲ. ಪ್ರತೀ ದೀಪಾವಳಿಗೆ ತನ್ನ ನೋಡಲೆಂದೇ ಬರುತಿದ್ದ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯೇ ಎಂದು. ಆ ಹೆಣ್ಣು ದ್ವನಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಇವನ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಿತ್ತು.

ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಹುಡುಗಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಆಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಅವಳು ಹೊರಟು ಹೋದ ಮೇಲೂ ಬೇರೆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ನಿಜವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿದಿದ್ದು 'ತಕ್ಕ ಹುಡುಗಿ' ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಬೇಕಿದುದ್ದು "perfection " .ಹೌದು "perfection " .ಸಂಭಂದ ಎನ್ನುವುದು ಎರಡು ಕಡೆಯಿಂದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಿಂದ ಆಗುವಂತದ್ದು. ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ದೊಡ್ಡದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ತಕ್ಷಣವೇ ಅವಳಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಇನ್ಯಾರೋ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾರೋ ,ಅಥವ ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲಿದ್ದ ಭಾವನೆ ಈಗಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅಂತ. ದೀಪಾವಳಿ ಆದ್ದರಿಂದ ಕರೆ ಹೋಗುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು . ಸುಮಾರು ರಾತ್ರಿ 12 ಗಂಟೆಗೆ ಕರೆ ಹೋಯಿತು. ಅವಳೇ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದಳು. ಇವನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳೆಲ್ಲ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟ. ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದ. ಅಷ್ಟು ವರುಷಗಳಾದರೂ ಅವಳು ಅವನ ನೆನಪಲ್ಲೇ ಇದ್ದಳು. ಅವನ ಪ್ರೀತಿಸದೇ ಬದುಕುವುದು ಅವಳಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ . ಅವಳ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅವರ ಜೀವನದ ಹೊಸ ಸಂತೋಷದ ಅದ್ಯಯ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಕಾಲ ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.ಅವಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೊರಡಲು ತಯಾರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವಳ ಅಪ್ಪನ ಕರೆ ಬಂತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಕಾರ್ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ತಲೆಗೆ ಗಾಯವಾಗಿ , ಆರು ಘಂಟೆಗಳು ಕೋಮದಲ್ಲಿದ್ದು ಸತ್ತು ಹೋದಳು ಅಂದು. ಇವನ ಎದೆ ಒಡೆಯುವುದೊಂದೇ ಉಳಿದಿತ್ತು. ವಿಧಿ ಯಾಕೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಆಟವಾಡಬೇಕಿತ್ತು ? ತನ್ನ ತಾನು ದ್ವೇಶಿಸ ತೊಡಗಿದ. ದೇವರನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸಿದ. ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಲು ಇಷ್ಟು ತಡ ಮಾಡಿದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ತಾನೇ ದ್ವೇಷಿಸಿದ.

ನೀತಿ: ಇರುವುದನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡಿ,
ಕಾಯುವವರಿಗೆ ಸಮಯ ಬಹಳ ಚಿಕ್ಕದು,
ಹೆದರುವವರಿಗೆ ಬಹಳ ಚುರುಕು,
ವ್ಯಥೆ ಪಡುವವರಿಗೆ ಬಹಳ ದೀರ್ಘ,
ಹರ್ಶಿಸುವವರಿಗೆ ಬಹಳ ಸಣ್ಣದು,
ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ಸಮಯ ಅನಂತ.

ಅದಕ್ಕೆ ಜೀವನದ ಪ್ರತೀ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ. ಬದುಕನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ. ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಆಗಬಹುದು. ಆಮೇಲೆ ತಡವಾಗಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬ ವಿಷಾದ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುವುದು . ಹಾಗಾಗದಿರಲಿ. .. :-)

ಗುರುವಾರ, ಜುಲೈ 01, 2010

ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ ...!!!


ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲಿನ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಸೇವರ್ ಹೇಳುತಿತ್ತು..

"All i ever wanted in my life was someone to love me "...

ಸುಮಾರ್ ದಿನ ಆಯ್ತು ಯಾಕೆ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಬರಿಲಿಲ್ಲ ? ಅಂತ ನೀನು ಅದೆಷ್ಟು ಮುದ್ದಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಏನೋ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಈ sweet feelings ನೆಲ್ಲ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟು ಅದೇನೋ ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು ಬೇರೆ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನೀನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೂ ಅನ್ನಿಸಿತು , ಹೌದು ... ಇನ್ನೇನು ಪ್ರೇಮಿಗಳು, ರಸಿಕರು, ಎಲ್ಲರೂ ಇಷ್ಟ ಪಡುವ ಮಳೆಗಾಲ ಶುರುವಾಗೇ ಹೋಯಿತು. ಬರೆದೇ ಬಿಡೋಣ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಅಂತ ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟೆ.

"ಪತ್ರ ಬರೆಯಲಾ ....
ಇಲ್ಲ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಲಾ...
ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ನನ್ನ ಮನದ ಹಂಬಲ.."

"ಸಂತೆಯಲ್ಲೆ ನಿಂತರೂನು ನೋಡು ನೀನು ನನ್ನನ್ನೆ
ನಾನು ಮಾತ್ರ ಕೇಳುವಂತೆ ಕೂಗು ನೀನು ನನ್ನನ್ನೆ
ಹೃದಯವೆ ಬಯಸಿದೆ ನಿನ್ನನೆ"

ಪ್ರತೀ ಸಾರಿ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಏನೇನೋ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು, ಮೊಗ್ಗಿನ ಮನಸು ಚಿತ್ರದ ಯಶ್ ನೋ ,ಆರ್ಯ ಚಿತ್ರದ ಅಲ್ಲೂ ಅರ್ಜುನ್ನೋ ,ಅಥವ ನಾನು ಇಷ್ಟ ಪಡುವ Michael Jackson ನೋ ಮನಸಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ . ಈ ಸಾರಿ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಏನೂ , ಯಾರೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಅರ್ಹರು ಯಾರದ್ರು ಸಿಗುವ ಒರೆಗೂ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ.

"ದೇವರಂಥ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು , ಹೇಳದೇನೆ , ಅವನಿಗೆಲ್ಲ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
"

ಹಾಗೆ ಅಂದುಕೊಂಡ ಮರುಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತುಟಿಯಲ್ಲೊಂದು ನಗು ಬಂತು. ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೆ!
ನಿಜ .. ಅದೊಂದು ಕಾಲ . ಭೂತಕಾಲ ಅಂತಾನೆ ಹೇಳಬಹುದೇನೋ. ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಒಂದು ಗೆಳೆತನ ಹುಡುಕುತಿದ್ದೆ ನಾನು . ಎಲ್ಲರನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬಿಡುವುದು. ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು ಹೌದೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಚೂರೂ ಯೋಚನೆ ಮಾಡದೆ. ಆಗಲೇ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು , ಹೊಳೆಯುವುದೆಲ್ಲಾ ವಜ್ರವಲ್ಲ ಅಂತ. ಬೆಂಗಳೂರು, ತುಂಬಾ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಕಲಿಯುವಿಕೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ನನ್ನ ಮುಗ್ಧತೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ನೋವು ನನ್ನ ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಒಂಟಿತನದ ಭಯ ಆಗಾಗ ಕಾಡುತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು ನಾನು ಭಯ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮನೆಯ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಗುಬ್ಬಿ ಗೂಡಿನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದ ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳವೇ ಕಷ್ಟ ಆಯಿತು.

ಮನೇಲಿದ್ದಾಗ ಅಮ್ಮ, ಅಪ್ಪ , ತಂಗಿ ಅಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಪ್ರಪಂಚ. ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಗೆಳೆಯರು ಮಾತ್ರ. ಅಮ್ಮ ಯಾವಾಗಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು." ಹಿಂಗೆ ಇರಡ ಮಗ..friends ಮಾಡಕ.. ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಜೊತೆ ಬೆರಿ " ಅಂತ . ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು- "ಅಮ್ಮ ನೀನೇ ಇದ್ಯಲೇ ಒಳ್ಳೆ friendu ನಂಗ್ಯಾರು ಬೇಡ "ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ.ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೇ ಗೆಳೆತನ ಎಷ್ಟು ಅವಶ್ಯ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು. ಯಾವಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸಂಭಂಧದ ಮಹತ್ವ ತಿಳಿಯುವುದು ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ. ನನಗೀಗ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಸ್ನೇಹಿತರು. ಅವರುಗಳು ನನ್ನೆಂದೂ ಒಂಟಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಒಂದು thanks :-). ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಸಂಗೀತ , ಹಾಡುಗಳು ಎಂದಿನಂತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನನಗೆ "ಸಾತ್" ನೀಡುತ್ತವೆ . ಇಷ್ಟೊಂದು ಸ್ನೇಹಿತರೇ ನನಗಿರುವಾಗ ಇನ್ನೊಂದು, "ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ" ಬರೆಯುವಂತ ಸಂಬಂಧ ಬೇಡ ಅನ್ನಿಸಿದೆ. ಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿದಾಗ ನಾನೇ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲವೊಂದಿಷ್ಟು ಕೆಲಸಗಳು, ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು ಬಹಳಿವೆ. ನಾನು ಈಗ ಒಂಟಿ ಅಲ್ಲ ಅಂತ ನನಗನ್ನಿಸಿದೆ. ನನಗೀಗ ಒಂಟಿತನ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂಟಿತನಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೆದರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಮಾತಿದೆ - "ಕಾಯುವುದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸುಖ ಕೂಡುವುದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ " ಅಂತ..ನಾನೀಗ ಕಾಯುವ ಸುಖವನ್ನಷ್ಟೇ ಅನುಭವಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ದೀನಿ.

I'm Gonna Make A Change,
For Once In My Life
It's Gonna Feel Real Good,
Gonna Make A Difference
Gonna Make It Right . . .

ಈಗ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಸೇವರ್ ಹೇಳುತ್ತದೆ.....

"I AM HAPPY IN MY WORLD ":-)