ಮಂಗಳವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 16, 2010

ನೆನಪಲ್ಲೇ...


ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ರಜೆ. ನನಗೊಂದೇ ಆಫೀಸ್ ಅಲ. ರಜೆ ಇದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಅಂತ ಮನಸಲ್ಲಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದೆ. ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕಿಟಿಕಿ ಆಚೆ ನೋಡುವುದು ನಂಗೆ ಪಂಚಪ್ರಾಣ. ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ "ಏಕಾಂತ "ನನಗೆ ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ.ಗಾಳಿಗೆ ಮುಖಒಡ್ಡಿ ಕೂರುತ್ತೇನೆ. ಅಬ್ಬ! ಎಂಥ ಸುಖವಿದೆ !!! ಹಾಗೇ ಹೋಗುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ಒಂದು ಮನೆಯಾಚೆ ಒಂದು ಹೆಂಗಸು, ಸುಮಾರು ನನ್ನ ಅಮ್ಮನ ವಯಸ್ಸಿರಬಹುದು . ಮನೆ ಅಂಗಳವನ್ನು ಸಗಣಿ ಹಾಕಿ ಸಾರಿಸಿ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ನೋಡಿ ಬಹಳ ಸಂತೋಷ ಆಯಿತು. ಅಬ್ಬ! ದಿನೇ ದಿನೇ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗುತ್ತಿರುವ ಬದುಕಿನ ಮದ್ಯದಲ್ಲೂ ಈ ಮಹಿಳೆ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕುವಂತ ತಾಳ್ಮೆ ಹೊಂದಿದಾಳಲ್ಲ ಅಂತ ಖುಷಿ ಆಯಿತು.


ನನಗಿನ್ನೂ ನೆನೆಪಿದೆ. ಯಾವುದಾದರು ಹಬ್ಬ ಬಂದರೆ ಅಮ್ಮನ ಬಳಿ " ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ಸಗಣಿ ಮುಟ್ಟಲು ಒನ್ ತರ. ನೀನೆ ಸಗಣಿ ಹಾಕಿ ಸಾರಿಸಿ ಕೊಡು ನಾನು ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕುತ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದ್ದು . ನಾನು , ನನ್ನ ತಂಗಿ ನಾನು ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕುತ್ತೀನಿ, ನಾನು ಹಾಕುತ್ತೀನಿ ಅಂತ ಕಿತ್ತಾಡುವಾಗ, ಅಮ್ಮ ಬಂದು ಸರಿ ಇಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಹಾಕಿ ಹೇಳಿದಾಗ, ನಾನು ,ತಂಗಿ compromise ಮಾಡಿ ಕೊಂಡು ಒಂದೇ ದೊಡ್ಡ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕೋಣ, 15 ರಿಂದ 8 ಹಾಕೋಣ? ಅಥವ 17 ರಿಂದ 9 ಹಾಕೋಣ ?ಬಾತುಕೋಳಿಗೆ ಯಾವ ಬಣ್ಣ? ಶಂಖಕ್ಕೆ ಯಾವ ಬಣ್ಣ ಅಂತ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ವಿ. ಯಾಕೋ ನೆನಪಾಗಿ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಕಿರು ನಗೆ ಬಂತು ನನಗೆ.


"ನೆನಪಲ್ಲೇ ನಾ ಉಸಿರಾಡಿದೆ ,
ನೆನಪಲ್ಲೇ ನಾ ಜೀವಿಸಿದೆ "


ಈ ನೆನಪುಗಳೇ ಹೀಗೆ ಅಲ್ಲವ? ನೆನಪಿನ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡಲು ಏನೋ ಸಂತೋಷ!!!


ಅಪ್ಪನ ಹತ್ತಿರ ಹಠ ಮಾಡಿ 200 ಪುಟಗಳ 2 small size notebook ತರಿಸಿಕೊಂಡು , ಚುಕ್ಕಿ ರಂಗೋಲಿ ಗೆ ಒಂದು, ಬಳ್ಳಿ ರಂಗೋಲಿ ಗೆ ಒಂದು ಅಂತ ಎರಡು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಮಾಡಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಯಾರ ಮನೆ ಎದುರಿಗೆ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕಿದರು ಅದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ತಕ್ಷಣ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅದನ್ನು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುತಿದ್ದೆ. ಹಿಂಗೆ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಕಡಿಮೆ ಅಂದರೂ 500 ರಂಗೋಲಿಗಳು ಶೇಖರವಾಗಿದ್ದವು . ಆದರೆ free hand ರಂಗೋಲಿ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಕಡೇ ಓರೆಗೂ ಬಿಡಿಸಲು ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಬಹುಮಾನ ಕೂಡ ಗೆದ್ದಿದ್ದೆ. ಆದ್ರೆ ಈಗ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕದೆ ಹತ್ತಿರ 2.5 ವರುಷಗಳು ಕಳೆದೇ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಯಾಕೋ ಹಬ್ಬದಂದು ಇದನೆಲ್ಲ ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಲ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆನಲ್ಲ ಅಂತ ಮನಸಲ್ಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡು , ರಜೆ ಕೊಡದ tl ನಾ ಮನಸಲ್ಲೇ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಬೈದುಕೊಂಡು ಆಫೀಸ್ ನೆಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ.


=====****====****======


ಸ್ನೇಹಿತರೇ ,

ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು. ಯುಗಾದಿಯು ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಿಹಿ ತರಲಿ ಅಂತ ನಿಮ್ಮ ಈ ಗೆಳತಿಯ ಹಾರೈಕೆ.... :-)

ಶನಿವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 13, 2010

ನಾವ್ಯಾಕೆ ಬ್ಲಾಗಿಂಗ್ ಮಾಡಬೇಕು???

"ಈ ಬ್ಲಾಗು ಅನ್ನೋದು ಬರಿ ಓದಿದವರೇ ಮತ್ತೆ ಓದುತ್ತಾರೆ.. ಅವರೇ ಕಾಮೆಂಟ್ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ ... ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಅದು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ... ಏನು ಹೇಳಬೇಕು ಅಂತ ಇದಿವೋ ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ ...ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಬ್ಲಾಗಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ. ಅದೇ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದರೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ" ....
******************

ಹೀಗಂತ ನನ್ನ ಒಬ್ಬ ಕಥೆಗಾರ ಕಂ ಬ್ಲಾಗಿಗ ಮಿತ್ರ ಹೇಳಿದಾಗ "ಅಲ್ಲ " ಅಂತ ಹೇಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹೌದು... ಅವನು ಹೇಳುವುದು ನಿಜವೇ ಅಲ್ಲವ? ಬ್ಲಾಗಿಂಗ್ ಮಾಡಲು ಮೊದಲು ನಿಮಗೆ ಸ್ವಂತದ್ದೊಂದು computer ಬೇಕು, ಅದಾದ ಮೇಲೆ "internet connection" ಬೇಕು. ಇದಲ್ಲದೆ ಸಾಕಷ್ಟು "time "ಬೇಕು. keyboard ನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕುಟ್ಟಲು "patience " ಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಬರುವುದು "publicity". ಬ್ಲಾಗ್ ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ ನಾಲ್ಕಾರು ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡಬೇಕು . ಅವರ ಬರಹಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗಿನೆಡೆ ಅವರನ್ನೂ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು .orkut , google buzz ,twitter, ಇಂಥ social network ಗಳು ಎಲ್ಲೆಲಿವೆಯೂ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ಲಿಂಕುಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನ ನಡೆಸಬೇಕು. (ಇದ್ಯಾವುದನ್ನು ಮಾಡದೆ ಹೆಸರು ವಾಸಿಯಾದ ಬ್ಲಾಗರ್ ಗಳಿರಬಹುದು. every generalisation has an exception... :-)) ಹೀಗೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕ ನೋಡಲು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಒಳಗಿರುವ ಎಷ್ಟೋ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡರೂ ಕಾಣದ, ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದರೂ ಬಾರದ ಎಷ್ಟೋ ವಿಷಯಗಳು ಅಡಕವಾಗಿವೆ ಅಲ್ಲವ??.. :-)


ಎಷ್ಟೋ ಜನರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಎಷ್ಟೋ ಜನರು ವಾರ ಪತ್ರಿಕೆ , ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಿಯೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನರ ಲೇಖನಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಲು ಸಾದ್ಯ ? ಪತ್ರಿಕಾ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯಸ್ತರು ಇದ್ದರೆ , ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಗುಣಮಟ್ಟ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೆಲವು ಲೇಖನಗಳು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. (ಉದಾ ಕೊಡಿ ಅಂತ ಕೇಳಬೇಡಿ . ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತೇ ಇದೇ.. :-))..... ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲೋ 10 ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಿದಾಗ ಒಂದು ಪ್ರಕಟವಾಗಬಹುದು. ಆದರಿಂದ ನಾವು ಬರೆಯುವ ಬರಹಗಳನ್ನು ಹೊರ ಹಾಕಲು, ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಪತ್ರಿಕೆಗಳೊಂದನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡಿರಲು ಸಾದ್ಯ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ . ಅಲ್ಲವ?
******************


ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ . ಜನರು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲೋ, ಬಿಡಿ ಹಾಳೆಯಲ್ಲೋ, ತಮ್ಮ ಬರಹಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಬಚ್ಚಿಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ತಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರೆ , ಕಡೆ ಪಕ್ಷ ಕೆಲವರಾದರು ಅದನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೆ. ಒಳಿತಿದ್ದರೆ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ, ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದುತ್ತಾರೆ, etc etc .ಒಂದು ಮಾತಿದೆಯಲ್ಲ " human beings crave for appreciation "ಅಂತ. ಬರೆದವರಿಗೆ , ಓದಿದವರು ಒಂದೆರಡು ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಖಂಡಿತ ಸಂತೋಷ ಆಗದೆ ಇರಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯಲು ನನ್ನ 100% ಸಹಮತವಿದೆ. ಯಾರಿಗೂ ನೋವಾಗದಂತೆ, ಮನಸಿನ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು, ನಾವು ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ತೆರೆದಿಡಲು ಇದೊಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವೇದಿಕೆ. ನಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ನಾವೇ owner. ಅದಕ್ಕೆ ಯಾರ approval ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ .ಇದು ಬಹುಷಃ ಎಲ್ಲ ಬ್ಲಾಗಿಗರ ಮನಸಿನ ಮಾತುಗಳಿರಬಹುದು. (ಅಲ್ಲದೆನೂ ಇರಬಹುದು ..... ;-))
thanks to blogger .... :-). ಏನಂತಿರ? .... :-)

ಮಂಗಳವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 02, 2010

ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಮಿಡಿತಗಳು ....

ಮಾತಾಡುವ ಮನಸ್ಸು ಮೂಕವಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ? ಸದಾ ನಗುನಗುತ್ತಿರುವ ತುಟಿಗಳು ಬಿಗಿದು ಕೊಂಡರೆ? ಹಾಡುವ ಕೋಗಿಲೆ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ? ಭೊರ್ಘರೆಯುವ ಸಮುದ್ರವು ನಿಸ್ಚಲವಾದ್ರೆ? ನವಿಲು ಕುಣಿಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ? ವಸಂತನ ಆಗಮನವೆ ಆಗದಿದ್ದ್ರೆ? ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಏನೂ ಸಮರಸವೇ ಇರಲಾರದು." ಪ್ರೀತಿ ಹರಿಯುವ ನದಿಯಂತೆ "ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲೋ ಓದಿದ ನೆನಪು. ಬರಡಾದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆ ಆಗಬೇಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಆಗಮನ ಆಗಲೇ ಬೇಕು. ಬರಡಾದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಚಿಗುರ ಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಳೆ ಆಗಲೇ ಬೇಕು. ಎಲ್ಲರ ಎದುರು ಕಣ್ಣು ,ಮೂಗು ಕೆಂಪು ಮಾಡಿಕೊಂಡು 'ಏನಾಯ್ತು'?? ಅಂತ ಕೇಳಿಸಿ ಕೊಂಡು ಬೇಸರವಾಗಿದೆ. ನಗುತ್ತಿರುವ ಮುಖದ ಹಿಂದಿನ ನೋವಿನ ಅರಿವು ನಿನಗಿಲ್ಲ. ಕೊಡುವ ಕೈಗಿಂತ ಬೇಡುವ ಕೈಗಳು ಯಾವಾಗಲು 'ಕೀಳೆ '!!!.ತಕರಾರಿಲ್ಲ ಈ ಮಾತಿಗೆ. ಕೊಟ್ಟವನು ಕೊಟ್ಟ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮರೆತರೆ , ಅದನ್ನು ಕಾಡೀ ಬೇಡಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಜೀವ ಕೊನೇ ಉಸಿರಿರುವ ವರೆಗೂ , ಅದನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಕ್ಷಣವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು 'ಜೀವನ ಧನ್ಯ' ಅಂತ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಸಿಗದೆ ಇದ್ದರೆ ,ಸಾಯುವ ಕಡೆ ಕ್ಷಣದ ವರೆಗೂ ಬೇಡಿಸಿಕೊಂಡ ಮುಖದ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ತವಕಿಸುತ್ತದೆ. ಬದುಕು ಅನಿವಾರ್ಯ ಆಗಬೇಕಾ? ಈ ಓಟ ಎಲ್ಲೀವರೆಗೆ ಸಾದ್ಯ ? ಇಂಥ ಒಂದು ಮನಸ್ಸಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷ. ಮಾತು ಕೇಳದ ಹೃದಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಟ್ಟು.ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಯಾರೂ ಇಂಥ ದುಬಾರಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಹಸ ಮಾಡಲಾರರು!!! ಆ ನೋವಿನ ನೋವು ಬಲ್ಲವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ....ಪಾರ್ಕಿನ ಮೂಲೆ ಬೆಂಚುಗಳು ಧನ್ಯ!! ಒಂದು ಸುಂದರ ಹುಡುಗಿ ಘಂಟೆಗಟ್ಟಲೇ ಕುಳಿತಿರು ತ್ತಾಳೆ . ಅದರ ಹಾಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ....ಸುಮ್ಮನೇ ಇದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಜೀವನ ಬೋರ್ ಆಗುತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ನಾನು ಈ ತರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟೇನ?? ....ಯಾಕೆ ಮನಸೇ ನನ್ನ ಮಾತೇ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ ? ? ಆದರೂ ಮನಸೇ ನೀನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಲ್ಲ !!