ಭಾನುವಾರ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 20, 2009

ಚಿಂತ್ಯಾಕೆ ಮಾಡತಿದ್ದಿ...


ನೀವು ಕೆಲವರನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಯಾವಾಗಲು ಏನೋ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಮುಖ ನೋಡಿ ನಕ್ಕರೂ ತಿರುಗಿ ನಗುವಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನ ಇರುವುದಿಲ್ಲ... ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಯು ತಮಗೇ ಬಂದಿರುವ ಹಾಗೇ ಆಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ...ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಸಿಡುಕುವುದು, ತಾವೇ

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆ ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ ಹೇಳಿ? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಚಿಂತೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಚಿಂತೆ. ಅವರವರಿಗೆ ಇರುವ ತೊಂದರೆಯ ಬಗ್ಗೆ, ಅನಾನುಕೂಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಚಿಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿದ್ದಾರೆ .....ಅವರ ಮದುವೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಪಾಲಕರ ಚಿಂತೆಯಾದರೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮದುವೆಯಾಗೋ ಹುಡುಗ\ಹುಡುಗಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಚಿಂತೆ... ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಮುಂದಿನ ಫೀಸ್ ಹೇಗೆ ಕೊಡುವುದು ಎನ್ನುವ ಚಿಂತೆ... ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಗಂಡ ಇನ್ನೂ ಹಿಂದಿರುಗಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಅವನಿಗಾಗಿ ಕಾದು ಕುಳಿತ ಹೆಂಡತಿಯ ಚಿಂತೆ.... ಹೀಗೆ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಕಳೆದುಬಿಡುತ್ತೆವಲ್ಲವೇ? ಎಷ್ಟೋ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಂದು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿರುತ್ತಾರೆ.... ತುಂಬಾ ನಂಬಿಕೆ ಇತ್ತ ಗೆಳತಿ ಮೋಸ ಮಾಡಿರುತ್ತಾಳೆ... ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಕಸುಬು ಕೈಗೆ ಹತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ ........ ಎಷ್ಟೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ ಬಡ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದಿಲ್ಲ..... ಒಂದೇ ,ಎರಡೇ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೀನಿ ಎಂದರೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಸಾವಿರಾರು ವಿಷಯಗಳು.. ಬೇಸರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು,ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಕೋಪವಾ? ಬೇಸರವ?ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ...


" ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದವನಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರುವ ಚಿಂತೆ,
ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿದವನಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆವ ಚಿಂತೆ"

ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ನಿಜ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ....ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶಿಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ...

ಒಂದು ಗಾದೆ ಮಾತಿದೆಯಲ್ಲ "ಚಿತೆ ಹೆಣವನ್ನು ಸುಟ್ಟರೆ, ಚಿಂತೆ ಬದುಕಿರುವವನನ್ನು ಸುಡುತ್ತದೆ " ಎಂದು.


ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೇಳುವುದೆಂದರೆ , ಚಿಂತೆ ಮಾಡಿ ಯಾವುದೇ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲ. ಅದರ ಬದಲು ಬಂದಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುವುದರಲ್ಲೇ ಇರುವುದು ಜಾಣತನ.. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಸಿಹಿ-ಕಹಿ ಘಟನೆಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕಹಿ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಚಿಂತೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ .... ಏನು ನಡಿಬೇಕೋ ಅದು ಆಗೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಚಿಂತೆ ಮಾಡಿದರೂ ಅಷ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟರು.. ಇರುವಷ್ಟು ದಿನ ನಗುನಗುತ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಯೋಣ.. ನನ್ನ ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೀನಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು..ಒಂದು ವೇಳೆ ಹಾಗಾದರೆ??ಹೀಗಾದರೆ?... ಎಂದು ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೊನೆಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲವು ಒಳ್ಳೇದೆ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಯೋಚಿಸಿ ಮನಸು ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಬಂತು !!!!.....

"ಬಂದದ್ದು ಬರಲಿ, ಗೋವಿಂದನ ದಯೆ ಇರಲಿ" ಎಂಬ ಮಾತಿನಂತೆ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗೋಣ. ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳುವುದು ಬೇಡ.ಜೀವನವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಾಗಿಸೋಣ. "Hope for the best, prepare for the worst". ಮನುಷ್ಯನ ಇಂಥ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುವಂಥ ಬುದ್ದಿಯನ್ನು ಕಂಡೇ ಹಿರಿಯರು ಬಹುಷಃ ಹಾಡಿದ್ದೇನೋ... "ಚಿಂತ್ಯಾಕೆ ಮಾಡತಿದ್ದಿ ಚಿನ್ಮಯನಿದ್ದಾನೆ
"ಎಂದು....

ಶುಕ್ರವಾರ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 04, 2009

ಅವಳು ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ನನ್ನ.......

ನಾನೂ ನೋಡ್ತಾನೆ ಇದೀನಿ .....
ಅವಳು ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ನನ್ನ ಯಜಮಾನ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಲೂ ಇಲ್ಲ .ಬರೀ ಅವಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ .ಅವಳೊಡನೆ ಅಷ್ಟೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ . ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಅವನು ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೊಡನೆ ಮಾತಾಡಬೇಕಿದ್ದರೂ ನಾನೇ ಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ . ಆದರೆ ಈಗ ನನಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಗೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಹಾಕುತ್ತಿಲ್ಲ . ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾನೂ ಅವನ ಜೊತೆಗೇ ಇದ್ದೆ ..ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಬಳಸಿಕೊಂಡ . ಈಗ ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಬೇಡ . ಕಾರಣ ಇನ್ನೊಂದು ಸುಂದರಿ ಅವನ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿರುವಳಲ್ಲ !!! ಅವನು ಅವಳ ಜೊತೆಗೆ ತಿರುಗಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಯಾಕೋ ಏನೋ ಒನ್ ತರಹದ ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತಿದೆ .
ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಲಿ ನಾನು ಈ ದುಃಖವನ್ನು ?ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಪ್ಪ- ಅಮ್ಮ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ನನಗೆ . ಇವನೊಬ್ಬನೇ ನನಗೆ ದಿಕ್ಕಾಗಿದ್ದ . ಆದರೆ ಈಗ ಅವನೂ ನನ್ನ ಆಲೈಸುತ್ತಿಲ್ಲ .ನನ್ನೆಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಲೂ ಇಲ್ಲ .ಬಹುಷಃ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊರಟು ಹೋಗಿರಬೇಕು . ಇವಳು ಬರುವ ಮುಂಚೆ ಇವನು ಯಾವತ್ತೂ ನನ್ನ ಒಂಟಿ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ . ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದೆ ಇವಳು ಬಂದಾಗಿನಿಂದ . ನಾನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ,ಅವಳಲ್ಲಿರುವ ರಂಗುರಂಗಿನ ಬಿನ್ನಾಣವಾಗಲಿ ,ಹೊಳಪಾಗಲಿ , ಅಥವಾ ನನ್ನ ಯಜಮಾನನನ್ನು ಸಂತೋಷಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಗುಣವಾಗಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲ ..ಅವಳು ನನಗಿಂತ ಸಣ್ಣಗಿದ್ದಾಳೆ ..ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ದಪ್ಪ ……ಆದರೂ ನಾನು ಅವನವಳಾಗಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲವ ?ಅದಕ್ಕಾದರೂ ನನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸಬಾರದೆ ?ನನ್ನನ್ನು ಅವಳ ಹಾಗೆ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆ ??
ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಾರಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿದು ಸಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಬಂದು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ . ಎಷ್ಟು ನೋವಾಗುತ್ತೆ ಅವನಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ? ಅವನಾಗಲೇ ಅವಳ ತಾಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಕುಣಿಯುತ್ತಿರುವನು . ಅವಳನ್ನು ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಟ್ಟಿರುವನು . ಅವಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಒಂದೊಳ್ಳೆ ರೇಶಿಮೆಯ ಅಂಗಿಯನ್ನು ತಂದಿರುವನು .ಆದರೆ ನನಗೆ ಏನನ್ನು ಕೊಡಿಸಲಿಲ್ಲ . ನಾನು ಅವನಿಗೆ ತುಂಬ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೀನಿ . ಅವನ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನೊಡನೆ , ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಒಂದು ನಂಟನ್ನು ಕಾದಿರಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಸಹಾಯವಾಗಿದ್ದೀನಿ . ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಒಂದೊಂದು ಸಾರಿ ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳಿದ್ದಾನೆ ಆದರೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ . ಆದರೆ ಈಗ ಬಂದಿರುವ ಹೊಸಬಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಯೂ ಕೈ ಜಾರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ .ಕಾರಣ ಅವಳು ಬಲು ನಾಜೂಕಂತೆ .
ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರು ನನ್ನೆಜಮಾನನಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ . ಅವಳ ನಗುವಷ್ಟೇ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ .ನಾನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲ , ನನ್ನ ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದಂತಾಗಿ ಹೋಯಿತು . ತುಂಬಾ ನೋವಾಗುತ್ತಿದೆ . ಪ್ರೀತಿ ಇಂದ ಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದ ನನ್ನ ಯಜಮಾನನಿಗೆ ನಾನು ಬೇಡ ಎಂದರೆ ನಾನಿನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು ಹೇಳಿ ? ಯಜಮಾನ ಇನ್ನು ನನ್ನ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ .ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇನು ಇಲ್ಲ .ತಪ್ಪು ಯಾರದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ . ನನ್ನೆದುರೇ ನನ್ನ ಜಾಗವನ್ನು ಆವರಿಸಿದ ಅವಳು ಅದೃಷ್ಟವಂತೆಯೋ , ಅಥವಾ ನನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟ ನಾನು ಬುದ್ದಿಗೇಡಿಯೋ ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ . ಕಸದ ತೊಟ್ಟಿಯ ಪಾಲಾಗುವ ಭಯದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ , ಯಜಮಾನನ ಹಳೆಯ ಮೊಬೈಲ್ .

(ಮನೆಯಜಮಾನ ಹೊಸ ಮೊಬೈಲ್ ಕೊಂಡು ತಂದಿರುವಾಗ ಹಳೇ ಮೊಬೈಲ್ ಏನು ಯೋಚಿಸಿತು ಎನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿವು = ಚಾರ್ಜ್ ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದು..
ರೇಶಿಮೆ ಅಂಗಿ=ಮೊಬೈಲ್ ಕವರ್
ಅವಳು = ಹೊಸ ಸ್ಲಿಮ್ ಮೊಬೈಲ್ )