ಶನಿವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 28, 2009

ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಿಟಿಕಿಯಾಚೆ.....

ಪುಟ್ಟ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ , ಕೀಬೋರ್ಡ್ನಿಂದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವಾಗ ಕಣ್ಣ ಪರದೆಗೆ ಕಾಣದೆ ಆಚೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ , ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ., ನಿನ್ನ ಬಗೆಗೆ ಸಾವಿರ ಕನಸಿನ ಮಹಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವಾಗ , ನಿನ್ನ ಮೋಹ ಪಾಶದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವಾಗ ,ನಿನ್ನ ಆಕೃತಿಯನ್ನು ಮನದಲ್ಲೇ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ , ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುವಾಗ , ಗೆಳತಿಯಾರಾದರು ಗಂಡನ ಬಗೆಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ನಿನ್ನ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ನಾಚಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ,ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಘಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕುಳಿತು ಹಣ ಕೊಡುವಾಗ ,ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಬರೀ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಕಾಣುವಾಗ , ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಊಟ ತಿಂಡಿ ಬಿಟ್ಟು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಚಾಟ್ ಗೆ ಇಳಿಯುವಾಗ , ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗರಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ ಬಿಂಬವನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾಗ , ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಯಾವುದೋ ನಿಧಿ ಸಿಕ್ಕಂತೆ ಭಾಸವಾದಾಗ ,ಜೀವನದ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣ ಇದುವೇ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ , ಎಲ್ಲರೆದುರು ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಇದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆ ಇಂದ ಬೀಗುವಾಗ , ಮನಸಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ,ಒಂಟಿಯಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮುಂದಿನ ಸಾರಿ ನನ್ನ ಜೊತೆ ನೀನಿರುತ್ತೀಯ ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ,ಹೀಗೆ break ಇಲ್ಲದೆ ಏನೇನೋ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ , ಎಲ್ಲೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ನಾನು ಸೋಲಲು ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ!!! ನನಗೆ ನಾನೇ ಗುಂಡಿ ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎನಿಸಲಿಲ್ಲ .

ಅದೇನು ಮೋಡಿ ಇದೆಯೋ ನಿನ್ನ ಕೈ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ , ನೀ ಮೂಡಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ , ನೀ ಕೊಡುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಕಿಟಿಕಿಯಾಚೆ ಅದೇನು ಅಂಥ ಸೆಳತವಿತ್ತೋ ನಾಕಾಣೆ ಮೋಡಿಗೆ ಬೆರಗಾದವರಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಒಬ್ಬಳ ? ಅಥವಾ ನಾನೇ ಒಬ್ಬಳ ?
ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗೆ ಬರುವುದು ಪ್ರೀತಿ

ದಡ್ಡಿ ,ದಡ್ಡಿ , idiot ಎಂದು ನೀನು ಬೈಯ್ಯುವಾಗ ಸುಮ್ಮನೆ ತಮಾಷೆಗೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದು ನನ್ನ ತಪ್ಪೆಂದು ಅರಿವಾಗಿದೆ
ಪುಟ್ಟ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ನೀ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದೊಂದು ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕಾದು ಸುಸ್ತಾಗಿ , ನಿನ್ನಿಂದ ಕಡೆ ಪಕ್ಷ ಒಂದು bye ಕೂಡ ಕೇಳದೆ ಬೇಸರಿಸಿದ ದಿನಗಳು ಅದೆಷ್ಟೋ ?ನೀ ಮೂಡಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಜೋಪಾನವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪದೇ ಪದೇ ಅದನ್ನ ನೋಡಿ ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟಿದ್ದು , ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದಾಗ ನಿನ್ನ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡ ದಿನಗಳು ಅದೆಷ್ಟೋ ? ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನದಂದು ನಿನ್ನ ಒಂದು ಶುಭಾಶಯವೂ ಸಿಗದೇ ಅತ್ತ ಕಣ್ಣೀರು ಅದೆಷ್ಟೋ ?ಆದರೂ ನಿನ್ನ ನಗುವನ್ನು ಬಯಸಿದೆ. ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಲು ,ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಲು ಗೆಳತಿಯರನ್ನು, ಗೆಳೆಯರನ್ನು ದೂರಮಾಡಿಕೊಂಡ ,ದೂರವಿಟ್ಟ ದಿನಗಳು ಅದೆಷ್ಟೋ ?ನೀನು ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಾನೇ ,ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳೋಕಾಗದೆ , ಬಿಡುವುದ್ದಕ್ಕೂ ಆಗದೆ ಕಣ್ಣೀರಾದ ದಿನಗಳು ಅದೆಷ್ಟೋ ….

ಇಷ್ಟಾದರೂ ಏನೂ ಆಗದಿರುವ ಹಾಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವ ನೀನೇ ಬುದ್ದಿವಂತ ಕಣೋ..
ನಾನು ದಡ್ಡಿ ಅಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೇನು ? ನೀನೇ ಬುದ್ದಿವಂತ ಗೆಳೆಯ ತಕರಾರಿಲ್ಲದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ …....
ಕಿಟಕಿಯಾಚೆ ಇದ್ದ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಮೂಡಿದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು , ಹೊರಟು ಹೋದೆಯಲ್ಲ ಗೆಳೆಯ ? ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ನಾ ಬರಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದರೆ ನೀ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ನಾನೂ ಸಂತಸದಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ ....ಆದರೆ ನೀನೇಕೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ??. ತೆರೆದ ಪುಸ್ತಕದ ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪುಟಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಿಚ್ಚಿಡಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆಗೆ ಕೊಳ್ಳಿ ಇಟ್ಟು ಏಕೆ ಹೋದೆ ?ನಿನಗೆ ಏನೆಂದು ಹೇಳಬೇಕೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲಏನೂ ಹೇಳದೆ ಇರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದ ??? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ...


[’ಸಖಿ’ ಮ್ಯಾಗಜೀನ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ]

ಸೋಮವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 09, 2009

ಒಂದು ಖುಷಿ ವಿಚಾರ....


ಹೌದು , ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುವ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ....

ಒಂದು ಖುಷಿ ವಿಚಾರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿತ್ತು ....

ಇವತ್ತು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಿದೆ...
ಹ್ಮಂ,,, ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿ ಇವತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ವರುಷವಾಯಿತು....
ಎರಡನೇ ವರ್ಷದ ಕನಸಿನೊಂದಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ .....

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಮ್ನೆ ಹಾಗೇ ನಂದೂ ಅಂತ ಒಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಇರಲಿ ಅಂತ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ನನಗೆ ಇಷ್ಟು ಸಂತೋಷ , ತೃಪ್ತಿ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಇವೆಲ್ಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಎಂದೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ......

ಈ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ , ಸುಮಾರು 4-5 ತಿಂಗಳ ಕಾಲದವರೆಗೆ ನನಗಿದ್ದುದ್ದು 3 ರೇ ಹಿಂಬಾಲಕರು...
ಬ್ಲಾಗ್ ಪ್ರಪಂಚದ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ .... ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ಬರೆದರೂ ಒಂದೂ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕೂಡ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...
ಆಮೇಲೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ಗಮನ ಹರಿಸತೊಡಗಿದೆ ......

ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದುವರೆದು ಇಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಬಂದು ತಲುಪಿದೆ ..

ನನ್ನ ಕೆಲಸದಿಂದ ಬಿಡುವು ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಮನಸಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಬೇಕು ಎನಿಸಿದಾಗ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದು ಈ ಬ್ಲೋಗೆ ....
ಆದರೆ ಇದೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಖಂಡಿತ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...
ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಚಿಕ್ಕ -ಚಿಕ್ಕ ಕಥೆ ಕವನಗಳು ಬರೆಯುವುದು ನನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸ ...
ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ,ತಂಗಿಗೆ ಅಷ್ಟೆ ...

ಆದರೆ ಈ ಬ್ಲಾಗಿಂದ ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಯುವ ಹಾಗಾಯಿತು...ಹಾಗೇ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶವಾಯಿತು ...
ನನ್ನ ಬರಹಗಳು ಹೇಗೇ ಇದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಓದಿ ಕಡೆಗೊಂದು ಕಾಮೆಂಟ್ ಕೊಡುವ ಓದುಗರಿಗೆ ನನ್ನ ಅನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು..... ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಫಾಲೋ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ , ಇದುವರೆಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಪೂರ್ವಕ ಧನ್ಯವಾಗಳು ......

ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನಾನಿನ್ನೂ ಅಂಬೆ ಗಾಲಿಡುತ್ತಿರುವ ಚಿಕ್ಕ ಮಗು...
ಯಾರಿಗೂ ನೋವಾಗದಂತೆ , ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವುದಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಆಸೆ , ಅಭಿಲಾಷೆ ..

ಹಾಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತು,
ನನ್ನಿಂದ ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ, ಯಾವುದಾದರು ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನೋವಾಗಿದ್ದರೆ , ಬೇಸರವಾಗಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಬಿಡಿ ...
ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ರೆಗ್ಯುಲರ್ ಆಗಿ ಕಾಮೆಂಟ್ ಹಾಕುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಬೈದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.. ...
ನಿಮ್ಮ ಬರಹಗಳನ್ನು ನಾನು ಓದುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ಒಂದು ವೇಳೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಮರೆತರೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ ಬಿಡಿ......
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ , ಪ್ರೀತಿ, ಎಂದೂ ಹೀಗೆ ಇರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾ,

ದಿವ್ಯಾ ...

ಭಾನುವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 08, 2009

ಕನಸು ಈಡೇರಿದಂತೆಯೇ....


ನನಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಒಂದು ಕನಸಿತ್ತು ... ಅದೇನೆಂದರೆ ನಾನು software engineer ಆಗ ಬೇಕೆಂದು ...
ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ...ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಗೆ ಅನಿಸುತಿತ್ತು...
software engineer ಆದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಕಾರು, ಮನೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು...
ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು chats ತಿನ್ನಬಹುದು...ಇದು ಯಾಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನನಗೆ chats ಜಾಸ್ತಿ ತಿನ್ನಲು ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ತುಂಬಾ ತಿಂದರೆ ಆರೋಗ್ಯ ಕೆಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅದನ್ನು ಆದಷ್ಟು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವೇ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು ....ಅದು ನನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಕಾಳಜಿ ...
ಆದರೆ ನನಗಾಗ ಅದು ಕಾಳಜಿ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಬುದ್ದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ...
ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಳ್ಳೇ ಅಂಖಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಪಾಸ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದೆ ...
ಹೀಗಿರುವಾಗ ನನ್ನ engineer ಆಗುವ ಕನಸು ದಿನೇ ದಿನೇ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು..
ದ್ವಿತೀಯ PUC ನಲ್ಲೂ ಒಳ್ಳೆ ಅಂಖಗಳೇ ಬಂದಿದ್ದವು...ಆದರೆ ನನ್ನ ಕನಸಿನಂತೆ ನನಗೆ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ ...
ಎನೋ ಅಡಚಣೆಗಳು ಬಂದು ನನ್ನ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಬಿದ್ದಿತ್ತು (ಇದು ಆ ಸಮಯ ಅನಿಸಿದ್ದು) ..
ನಾನು B.Sc ಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡೆ..ಮನೆ ಇಂದ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿತ್ತು ಕಾಲೇಜ್ ... ಮೊದಲು ನಾನು ಮುಂದೆ ಓದುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತುಂಬಾ ಹಠ ಮಾಡಿದೆ..ಆಮೇಲೆ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಒಪ್ಪಿ ಕೊಂಡು ಸೇರಿಕೊಂಡೆ
ನಾನು PU ಇರುವಾಗ ಒಂದು trend ಇತ್ತು ..ಅದೇನೆಂದರೆ ಬುದ್ದಿವಂತರು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ , ಮೆಡಿಕಲ್ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ...
ಎಲ್ಲೂ ಸೀಟ್ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದವರು ಮಾತ್ರ ಡಿಗ್ರಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು..(ಈಗ trend change ಆಗಿರಬಹುದು)
ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ, ನನಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅಂಖ ತೆಗೆದವರು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು...
B.Sc ಕ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲೂ ಯಾಕೋ ಮುಜುಗರ..ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ class mates ಎಲ್ಲಾ ನನಗಿಂತ ಕಡಿಮ ಅಂಖ ತೆಗೆದವರು..
just pass ಆದವರು ... ನನಗೇಕೋ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತುಂಬಾ ಅನಿಸುತಿತ್ತು...ಆದರೂ ಹೇಗೋ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋದೆ..
'ಹಾಳೂರಲ್ಲಿ ಇದ್ದವನೇ ಗೌಡ' ಎನ್ನುವ ತರಹ ನನಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆ ಅಂಖ ಬರುತಿತ್ತು ..ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ನೋಡಿ..
(ಹಾಗೆಂದು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಡಿಗ್ರಿ ಬಗ್ಗೆ ಕೀಳಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ.. ನಾನು pure science ಮಾಡಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಇದೆ...ನನಗೆ ಆಗ ಅನಿಸುತಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀನಿ ಅಷ್ಟೆ ).. ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಯಲು ಇನ್ನೇನು 3 ತಿಂಗಳುಗಳಿದ್ದವು....
ಆಗಲೇ ನನಗೆ 3 ಕಂಪೆನಿಗಳ offer letter ಕೈಯಲ್ಲಿತ್ತು...ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಾಗಿತ್ತು ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ...
ಅದೇ ನಾನು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ್ದರೂ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತೇ?? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ...
ಅದೇ ನನ್ನ PU ಗೆಳೆಯರು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಿ ಈಗ jobless....
ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರು openings ಇಲ್ಲ ..recession..ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿದವರಿಗೆ ಕೈಗೆ offer letter ಬರಿತ್ತಿಲ್ಲ ...
2-3 ವರ್ಷ ಬಾಂಡ್ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುವ ಕಂಪನಿಗಳು..ಇಷ್ಟೆಲ್ಲದರ ಮದ್ಯೆ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿದರೂ work satisfaction ಅನ್ನುವುದು ದೂರದ ಮಾತು...
ಇನ್ನು BPO sector ಟ್ರೈ ಮಾಡೋಣ ಎಂದರೆ over qualified ಎಂಬ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿ resume ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಮನೆಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತಾರೆ... ಒಂದು ವೇಳೆ ಸಿಕ್ಕರೂ ಇವರ ego ಬಿಡಬೇಕಲ್ಲ ಇವರಿಗೆ ಹೋಗಲು..
ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಿ BPO ಹೋಗಬೇಕ ಎನ್ನೋ ಧೋರಣೆ ಕೆಲವರದು..
(ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನಾನು ಡಿಗ್ರಿ ಓದುವಾಗ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಓದಿದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ)
ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿದಾಗ ಅನಿಸುತ್ತದೆ ..ಆಗುವುದೆಲ್ಲ ಒಳ್ಳೇದಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯ ಎಂದು..
ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾನು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತೋ ಅದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ..ಆದರೆ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಿದವರಿಗಿಂತ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಾನು ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಮಾಧಾನ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. only difference is I dont have that certificate ಅಷ್ಟೆ....
ಕನಸು ನನಸಾಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ವಾಸ್ತವವೇ ಹಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅನಿಸ ತೊಡಗಿದೆ ...
ಹಾಗೆ ನನ್ನ chats ತಿನ್ನುವ ಕಾರ್ಯ ಬರವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ... ನನ್ನ ಕನಸು ಈಡೇರಿದಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲವ??

ಮಂಗಳವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 03, 2009

ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಪತ್ರ....

ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಕೋತಿ ,

ನಾನು ನಿನಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು . ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣೋ ನೀನು ನನಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಸ್ಫೂರ್ತಿ ತುಂಬುತ್ತೀಯ ಎಂದು...
ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ . ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ನೀನೂ ಎಷ್ಟೋ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀಯ ಎಂದು ..ಆದರೂ
ನನಗಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ನೀನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೆಲಸ ತುಂಬ ಖುಷಿ ಕೊಡುವಂತದ್ದು ..
ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಮೀಟ್ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನವೇ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು "
that you are a different person" ಅಂತ .
ಅದೆಷ್ಟು
ಪ್ರೌಡಿಮೆ ಇದೆ ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ , ನನ್ನ childish nature ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಸಣ್ಣ ಮಗುವನ್ನು treat ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯ .....
ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಸದಾ ಕಾಲ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ ಗೆಳೆಯಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡುವುದೇ ಒಂದು ಹಿತ
ನನಗೆ
ನೀನು ನನ್ನ ಬಾಳ ಬೆಳಕಾಗಿದ್ದಿಯ ಗೆಳೆಯ ..
"U have helped me to see things in a better and brighter way"ಏಕೆಂದರೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ಹಲವಾರು ಭಯಗಳಿಂದ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ ..
"
Completely insecured about love and hope". ನನಗನ್ನಿಸುತಿತ್ತು ಯಾರೂ ನನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ….ಅದು ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡ ಕೂಡ ಎಂದು
ಆಗ ಬಂದಿದ್ದು ನೀನು
ಅದೇನೋ ನಿನ್ನ meet ಮಾಡುವ ಮೊದಲೇ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಒಂದು
ಚಿತ್ರ , ಕಲ್ಪನೆ ಮೂಡಿತ್ತು
ನನ್ನ ಹುಡುಗ ಹೀಗೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ..ಅದೆಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಆದರೆ ನಿನ್ನ ನೋಡಿದಾಗ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ
ಮೂಡಿದ್ದುಅದೇ ಕ್ಷಣ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸತೊಡಗಿದ್ದೆ
ಅದು ನನಗಷ್ಟೇ ತಿಳಿದಿತ್ತುನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸಂತಸ ಪಟ್ಟೆ
ಏನೋ
secured feeling ಇತ್ತು ಆಗ
ನಿನ್ನ ಕಂಡ ಕ್ಷಣದಿಂದ ನಾನೇನೋ ಒಂಟಿಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ನನಗೆ ಬಂದಿದೆ .

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಜೀವನದಲ್ಲಿ "
I felt so unloved and alone" don’t know why..ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಅವಿರತ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ..
ನೋವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಂಥ ನಂಬಿಕಸ್ತ ಗೆಳೆಯರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ..ಜೀವನ ಶೂನ್ಯ ಎನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು
You made me laugh..
ನನ್ನ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಪಲಾಯನವಾದವನ್ನು ಕಲಿಸಿದ್ದೆ ನೀನುನೀನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಸಾದ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿನಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ ಅಲ್ಲವ
ಗೆಳೆಯ ?...
ನಾನು ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಕಳೆದ ಸುಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳಿಗಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ
ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಆಲಿಸಿದಕ್ಕೆ , ನನ್ನ
problems ಗೆ (if not solution) suggestion ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆನನಗೀಗ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ ದೇವರು ನನಗಾಗಿ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ ದೇವತೆ ಏನೋ ನೀನು ಎಂದು ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಮನಸಿನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳದೆಯೇ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ ನೀನು ….ಬರೀ ಬೇಸರ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀನು ಬಂದು ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಗುವನ್ನು ಬರಿಸಿದ್ದಿಯ
ಬರೀ ನಿನ್ನ ಇರುವಿಕೆ ಇಂದಲೇ ನನಗೆ ಸಂತಸವಾಗುತಿತ್ತು
ನೀನೇನೂ ಹೇಳಬೇಡ ಗೆಳೆಯ ..ಬರೀ ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇರು ನೀನು ನನಗಷ್ಟೇ ಸಾಕು
ದಿನಾ ನಾನು ದೇವರಿಗೆ
thanks ಹೇಳುತ್ತೇನೆಒಳ್ಳೆ ಜನರನ್ನು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ್ದಾರೆ

ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ …..
ಕೆಲವರು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ..
ಅಂಥ ಒಳ್ಳೆಯವರನ್ನು ನಾನು ದೇವತೆಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲಿಚ್ಚಿಸುತ್ತೇನೆ ......
ಅದರಲ್ಲಿ ನೀನೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ …..ನಿನಗೂ ನನ್ನ
thanks..
ನೀನೂ ಯಾವಾಗಲು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೀಯ ಗೆಳೆಯ ..

Love you always.